·:[ Artykuły ]:·
• • • • •

Seksualność jest odziedziczoną, przyrodzoną funkcją systemu ludzkiego oraz jednym z podstawowych elementów motywujących do przyjmowania więzi i kontaktów międzyosobowych, mającym wymiar biologiczny, psychiczny, społeczno-kulturowy i hedonistyczny. Seksualne dyspozycje fizjologiczne człowieka ulega ewolucji przez doświadczenia życiowe.
Homo sapiens jest uświadomiony o własnej seksualności, której hierarchia istotności zmienia się dla niego w zależności od cyklu życia, szczebla rozwoju indywidualności, całokształtu doświadczeń witalnych, zasobności życia wewnętrznego, zmian światopoglądowych, cech osobowości (usposobienia, możliwości seksualnej). Działanie na walor seksualności doprowadza także całokształt przemian społecznych - laicyzacja i liberalizacja obecnych społeczeństw a także położenie wartości związanych z seksualnością w układzie aksjonormatywnym (uczucia, powodzenie, znaczenie życia). W cywilizacji okcydentalnej postuluje się społeczną aprobatę stosunkowej niezależności seksualności, nie wystawianie jej ocenianiu moralnemu, nie kojarzenie z wartościami religijnymi.
Związek seksualny, którego istota i głębia są zależne od całokształtu osobowości partnerów ma zwrotny wpływ na ich osobowości, co odmienia funkcjonowanie w społeczeństwie. Seksualność jest istotnym fragmentem komunikacji międzyludzkiej, podstawową formą komunikacji niewerbalnej, określanej meta sygnałami. Punkt seksualny wyraża wszechstronne potrzeby człowieka, których części są pożądane we wszystkich układach międzyludzkich, jak na przykład atrakcyjność, przywiązanie, wiara, szacunek, zobowiązanie, zadowolenie i bezpieczeństwo.
Zaburzenia seksualne występują, gdy wrodzona zależność fizjologiczna ulega zahamowaniu czy też zniekształceniu, bądź pozostaje w radykalnej dysharmonii z pozostałymi sferami indywidualności człowieka.